Informacja

Jak zapobiegać tasiemcom u psów

Jak zapobiegać tasiemcom u psów


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Tasiemce psów to infekcja pasożytnicza powszechna u psów. Zrozumienie przyczyny, metody transportu, szczegółów diagnozy i biologii tasiemca psów jest pomocną informacją dla ochrony psa przed infekcją pasożytniczą.

Zapobieganie i kontrola

Posiadanie zwierzaka pod opieką weterynarza jest ważne, jeśli podejrzewasz, że Twój pies został zarażony pasożytniczym tasiemcem. Użyj produktu zapobiegającego pchłom, aby chronić psa przed przypadkowym połknięciem pcheł zarażonych tasiemcem podczas samodzielnej pielęgnacji. Regularne mycie rąk, zwłaszcza po interakcji z innym zwierzęciem, pomaga zapobiegać infekcji tasiemcem. Unikaj kontaktu z odchodami zwierząt. Jeśli Twój pies dzieli dom z kotem, który ma kontakt z innymi kotami i ich odchodami, poproś psa o częste sprawdzanie pod kątem obecności tasiemców. Trzymaj psa z dala od miejsc, w których gleba może być zanieczyszczona odchodami zwierząt. Na tasiemce dochodzi, gdy psy jedzą niemyte owoce lub warzywa z sadu lub piją wodę w pobliżu pastwisk zamieszkałych przez zarażone zwierzę. Surowe mięso to produkt spożywczy o najwyższym ryzyku dla tasiemców. Zawsze postępuj zgodnie z odpowiednimi wytycznymi dotyczącymi obchodzenia się z żywnością, a jeśli karmisz psa domowymi posiłkami, gotuj mięso do dobrze wypieczonej konsystencji.

Kto, co, kiedy i gdzie

Tasiemce zarażone psami to pasożyty zwane dipylidium caninum, które zamieszkują prawie wyłącznie przewody jelitowe kręgowców, gdzie przyczepiają się do wewnętrznej ściany. Pasożyt tasiemca psiego przemieszcza się z żywymi żywicielami, w tym psami, kotami, ludźmi, zwierzętami hodowlanymi i dzikimi kręgowcami. W miarę dojrzewania tasiemca dipylidium caninum żywe segmenty odrywają się i przechodzą przez odchody zakażonego żywiciela. Szukaj tasiemców w odchodach psa, wokół otworu odbytu oraz na sierści lub posłaniu psa. Inne objawy to utrata apetytu, łuszczenie się i luźne stolce. Wyprowadzanie psa na smyczy i ograniczanie interakcji psa z nieznanymi i bez opieki psami to pomocne kroki w zapobieganiu tasiemcowi.

Tasiemce psów to choroba odzwierzęca

CDC nazywa choroby pasożytnicze przenoszone ze zwierząt na zwierzęta, choroby odzwierzęce. Twój pies może zarazić się tasiemcem, gdy wejdzie w kontakt nie tylko z zakażonym zwierzęciem, ale także z jego pchłami. Zoonotyczne choroby pasożytnicze, które wywołują u psa, objawiają się różnymi objawami, w tym bólami mięśni, gorączką i biegunką. Czasami zarażone psy wykazują poważne objawy, które mogą zagrażać życiu. Tylko Twój lekarz weterynarii może zaoferować diagnozę i prognozy dotyczące tasiemca u Twojego psa. Właściciel psa, który podejrzewa, że ​​jego pies nabawił się infekcji tasiemcem psów, powinien poddać swojego psa kwarantannie przed innymi zwierzętami do czasu zakończenia całego weterynaryjnego leczenia pasożytniczego.

Tasiemiec psów rośnie w siłę

Kryterium, które spowoduje przypisanie choroby do listy zaniedbanych zakażeń pasożytniczych CDC, jest to, że istnieje w regionach globalnych bez skutecznej kontroli. Pasożyt dipylidium caninum to organizm, który dominuje w żywicielu i otrzymuje stałe pożywienie na jego koszt, aż do skutecznego zniszczenia. Pasożyt tasiemca psiego może zarażać ludzi, ale na obszarach rozwiniętych występuje prawie wyłącznie u zwierząt domowych. Na obszarach słabo rozwiniętych, gdzie więcej psów wędruje bez opieki, a źródła wody są bardziej narażone na zakażenie, częściej występują zakażenia ludzi. W takich sytuacjach trzymanie psa z dala od nieznanych mu zwierząt i utrzymywanie stałych, zdrowych nawyków higienicznych dla psa to skuteczne zapobieganie infekcjom tasiemcem.


Obejrzyj wideo: OHYDA! Najgorszy przypadek wesz głowowych w historii. (Październik 2022).

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos