Informacja

Pies z martwicą końcówek ogona

Pies z martwicą końcówek ogona


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Pies z martwicą końcówek ogona choroba rasy

Zespół Jeża jest również nazywany martwicą koniuszka ogona (TTN) lub zespołem barwienia ogona. Rejestr szczeniąt Hedgehog zawiera obszerne i aktualne informacje na temat TTN i wielu innych dziedzicznych, wrodzonych lub nabytych chorób psów.

Ta dziedziczna choroba jest postępującym problemem dziedzicznym, w którym chore szczenięta rodzą się z chorobą, w której na ogonie występują plamy, które są bardzo bolesne i twarde.

Ten problem dotyczy tylko szczeniąt, a nie dorosłych. Przyczyna jest nieznana. Jest również związany ze złym odżywianiem, infekcjami i pasożytami, narażeniem na toksyczne chemikalia, zaburzeniami hormonalnymi, genetyką i układem odpornościowym.

Ma zawsze charakter genetyczny, a w późniejszych stadiach choroba może dotknąć cały organizm. Jest to spowodowane zaburzeniem enzymatycznym u psa, w wyniku którego enzym zwany siarczanem keratanu nie jest wytwarzany w odpowiednich ilościach.

Enzym ten jest niezbędny skórze do naturalnej ochrony organizmu. Enzym ten jest wydzielany przez wątrobę i dlatego chorobie można zapobiegać poprzez normalne, zdrowe odżywianie i zdrową dietę.

Zespół jeża charakteryzuje się występowaniem plam na ogonie, które różnią się wielkością, położeniem i kształtem w sposób losowy, a także innymi objawami, takimi jak wypadanie włosów, nadmierne wypadanie, świąd, owrzodzenie skóry, zapalenie skóry, wymioty, utrata masy ciała, zaburzenia neurologiczne , infekcja skóry i utrata siły.

Ten stan pojawia się zwykle w wieku od dwóch do siedmiu tygodni i może trwać do siedmiu do ośmiu lat. Choroba jest dziedziczna i może powodować różne zaburzenia, takie jak:

Wypadanie włosów

łuszcząca się skóra

Zaburzenia stawów

Swędząca skóra

Wymioty

Słabe mięśnie

Infekcja

Przechylanie ogona

Biegunka

Paraliż

Letarg

Skórki w ustach

Stan ten jest powszechnie obserwowany u ras takich jak dog niemiecki, rottweiler, yorkshire terier, chihuahua, jamnik, pekińczyk, shih tzu i bokser.

Co więc rozumiemy przez syndrom jeża?

To choroba psów. Charakteryzuje się jeżowatymi wzorami skóry, które pojawiają się na skórze psa. Wynika to z braku siarczanu keratanu i znane są również jako dermatozy jeżowe.

Jest to jedno z najczęstszych schorzeń skóry psów. Skóra zdrowego psa składa się z różnych komórek i innych materiałów. Niektóre komórki są martwe i dlatego, gdy są wystawione na działanie promieni słonecznych, mogą się zdarzyć pewne rzeczy. Kiedy masz psa i znajduje się on na niewielkim obszarze, ma to na niego wpływ, co może prowadzić do owrzodzeń skóry, wypadania włosów i podrażnień skóry.

Zespół charakteryzuje się również obecnością nieprawidłowej ilości białka lub mukopolisacharydów we włosach. Białko nadaje wygląd „włochatej” części jeża, podczas gdy obecność mukopolisacharydów nadaje wygląd jeżowej skórze.

Przyczyny zespołu jeża

Istnieje kilka czynników, które mogą powodować rozwój zespołu jeża u psów. Niektóre z nich to:

Dziedziczność

Mutacje genetyczne

Niedobory żywieniowe

Otyłość

Należy pamiętać, że może to być tylko jedna z przyczyn, które powodują rozwój zespołu. Bardzo możliwe, że za ten stan odpowiada kombinacja wszystkich wymienionych czynników.

Objawy syndromu jeża

Więc co to zaburzenie powoduje u psów?

Stan zespołu jeża charakteryzuje się rozwojem owrzodzeń skóry na uszach, ogonie i innych obszarach.

U psów objawy są najcięższe, gdy mają owrzodzenia skóry i stany zapalne. Najczęstszym obszarem dotkniętym u psów jest ucho, co wynika z ich ciągłej ekspozycji na żywioły.

U niektórych psów pojawiają się również łysiny, co jest związane z wypadaniem włosów. Ponadto dochodzi do zwiększonego wypadania sierści psa.

Co więcej, skóra chorego psa jest podrażniona z powodu obecności nadmiaru białka, przez co pojawia się na nim szpiczasta sierść.

U niektórych psów wypadanie włosów i podrażnienie skóry są bardziej nasilone niż u innych. Niektóre dotknięte chorobą psy tracą do 80% sierści w pewnym okresie czasu.

Mukopolisacharydy w skórze i sierści dotkniętych chorobą psów są odpowiedzialne za kolczaste włosy i nadmierne wydalanie. Te z kolei sprawiają, że sierść wygląda na zaniedbaną i nieestetyczną.

Ponieważ jeż nie ma naturalnych drapieżników, choroba ta może być przenoszona przez kontakt bezpośredni lub pośredni. Chociaż zespół jeża występuje częściej u psów niż u innych gatunków, ten sam stan występuje również u innych zwierząt, takich jak koty, koty, konie, bydło i króliki.

Zespół jeża u psów to stan, który zwykle leczy się lekami przeciwbólowymi i miejscowymi steroidami. Niektóre psy wymagają leczenia antybiotykami i środkami przeciwzapalnymi.

Ważne jest jak najszybsze opanowanie objawów zespołu jeża, aby zminimalizować ból i dyskomfort odczuwany przez psa. Gdy choroba postępuje i dotyczy płuc, należy zasięgnąć profesjonalnej pomocy weterynaryjnej.

Zapobieganie syndromowi jeża

Ważne jest, aby zrozumieć, że zespołowi jeża można zapobiegać, a także łatwo go leczyć. Zaleca się zmniejszenie czynników ryzyka rozwoju choroby u psa.

Ponieważ schorzenie to występuje częściej w miesiącach letnich i jesiennych, zaleca się, aby opiekun psa zapewnił mu dużo świeżej, czystej ściółki, aby miał odpowiedni mikroklimat, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę.

Upewnij się, że pościel Twojego psa nie jest zabrudzona, ponieważ może to spowodować wybuch choroby u Twojego psa.

W miesiącach letnich i jesiennych konieczne jest również utrzymywanie krótkiej sierści psa.

Opiekując się psem, upewnij się, że nie jest on nadmiernie nawodniony, ponieważ zwiększy to jego podatność na chorobę.

Zaleca się również przycinanie sierści psa z pach i ogona, ponieważ jeż może zarazić skórę poprzez drapanie.

Jeż ma silne negatywne konotacje i może nawet spowodować, że psy będą kojarzyć swoich właścicieli z chorobą. Ponieważ jednak istnieje wiele psów, u których zdiagnozowano chorobę, stan ten nie jest aż tak niebezpieczny dla psa.

Środki ostrożności, które należy podjąć podczas leczenia psa to:

Zawsze zachowaj ostrożność podczas leczenia psa i postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.

Użyj odpowiedniego leku dla swojego psa.

Wskazane jest zastosowanie naturalnego środka w przypadku przedawkowania lub przedawkowania leku przez psa.

Jeśli twój pies ma bardzo agresywny charakter, nie próbuj leczyć obszaru skóry, który zainfekował jeż.

Możesz trzymać ranę lub obszar, który leczyłeś, w plastikowej torbie i przykryć bandażem, aby zapobiec przedostawaniu się jeża do obszaru.

Możesz również nałożyć pastę z eukaliptusa i białego dębu.

Jeż

Objawy jeża obejmują:

Drapanie

Zły oddech

Wypadanie włosów

Płacz

zły humor

Lęk

Depresja

Podczas leczenia jeża należy zachować następujące środki ostrożności:


Obejrzyj wideo: Wolfies epileptic seizures (Lipiec 2022).


Uwagi:

  1. Fenriktilar

    Tak, to jest nasz współczesny świat i chyba się boję, że nic z tym nie da się zrobić :)

  2. Terciero

    Mogę zasugerować, abyś odwiedził witrynę, która ma wiele artykułów na temat, który Cię interesuje.

  3. Warden

    Odważna, doskonała odpowiedź.

  4. Kerry

    Bardzo przydatne wyrażenie

  5. Holbrook

    I congratulate, very good idea

  6. Englebert

    Myślę, że popełniasz błąd. Mogę bronić pozycji. Napisz do mnie na PW, porozumiemy się.



Napisać wiadomość

Video, Sitemap-Video, Sitemap-Videos